Wetenschap

Ik bijt me graag vast in complexe vraagstukken. En ik wil van alles weten. Dat was al zo tijdens mijn studie Cognitieve Kunstmatige Intelligentie in Utrecht, een studie die onderwerpen uit de informatica, psychologie, filosofie en taalkunde combineert. Daarna ging ik promoveren in de neurowetenschappen. Daar leerde ik over medische beeldvorming, natuurkunde, biologie en medicijnen. En en passant een hele hoop over het doen van onderzoek. Ik werkte zowel aan de afdeling Psychologische functieleer aan de Universiteit Utrecht als op het F.C. Donders Centre for Neuro-imaging van de Radboud Universiteit Nijmegen. Ik bezocht universiteiten in het buitenland en gaf les in binnen- en buitenland.

Na een post-doc aan het Leiden Universitair Medisch Centrum (LUMC) werd het tijd voor iets nieuws. Het specialistische karakter van het onderzoek begon me te benauwen. Ik wilde schrijven. Toch is de interesse in de werking van het brein niet verdwenen. Dat leidde vorig jaar tot het boek Kijken in het brein (zie portfolio) dat ik samen met twee oud-collega’s schreef.

Veel wetenschappers vinden het lastig hun werk helder uit te leggen aan een lekenpubliek. Of ze hebben er, naast al hun andere verplichtingen, geen tijd voor. Dan kan ik helpen. In een of twee gesprekken komen we vaak al heel ver. De rest zoek ik uit aan de hand van de beschikbare wetenschappelijke publicaties. Doordat ik tijdens studie en werk zoveel vakgebieden heb gezien, struikel ik niet over vaktermen. Je hebt er dus weinig omkijken naar. Onderzoek doen is tenslotte prioriteit nummer één.

Op dit artikel kan niet (meer) gereageerd worden.